SASUKE Fan blog ~fiGhtinG ♡ ShArInGaN~

วันนี้อัพนิดๆหน่อยๆพอสนุกเพราะไม่ได้ออกไปข้างนอก
ช่วงนี้มีแต่สอบๆๆของก็ออกเอาออกเอา...วันอังคารจะสอบคันจิ วันศุกร์ก็จะสอบแกรมม่าอีกห้าบท
นี่ถ้าไม่ได้บุญเก่าช่วยสงสัยตายไปแล้ว (ดีที่มีความรู้อยู่กับเขาบ้างเลยอ่านหนังสือไม่เหนื่อย)
ออกไปไกลๆก็ไม่ได้จะซื้อของได้ก็ได้แต่แถวบ้านเอง (T,T)~ชิ

วันนี้รีวิวแบบอาจจะมีการสปอยเกิดได้กรุณาระวังตัวด้วย

แปะรีวิวหนังสือสามเล่มก็คือ

SQ ประจำเดือน 12 ของปีนี้ / Pea Puri (Pair Prince)
Naruto JC เล่มที่ 48

เริ่มที่ SQ ประจำเดือน 12 ของปีนี้

หน้าปกเป็น DGM แอบงงนิดหน่อยว่า DGM ลงกับ SQ เหรอ?
เคยเข้าใจว่า DGM เดิมเป็น WSJ นะ? แต่เริ่มงงเลยไม่ได้ตาม DGM ด้วยสิ
หรือโดนย้ายมาอยู่กับ SQ แทนกัน?? งั้นต่อไป NRT กับ BL จะมาอยู่ SQ รึเปล่าน้า?

พูดไปถึงนโยบายโยนเรื่องจาก WSJ ไป SQ ยังคงติดใจว่าเขาเลือกกันยังไง?
เข้าใจว่า ปุริ โดนย้ายเพื่อมาช่วยยอดขายของ SQ (แทบทั้งเล่มมีแต่ข่าวปุริ หรือเราเปิดเจอแต่ปุริ?)
เพราะปุริดูยอดดีมาก สินค้าก็ออกมาตบตีกันกับ KHR กะให้คนที่ชอบจนกันไปข้าง
นี่ถ้าชอบทั้ง KHR ทั้ง ปุริ ของออกทีคงอยากกรีดเลือดจ่ายแทนเลย
ของเราเลือกซื้อแค่บางอย่างปุริแต่หลายอย่าง KHR น่ะนะ

ถ้าคัดเรื่องที่ลงใน SQ ที่ "เรื่องไม่ดังเท่าไหร" หรือ "อาจารย์เขียนต้นฉบับไม่ทัน"
หรือ "คนที่มีปัญหาเรื่องต้นฉบับ" หรือ "เอาความดังมาช่วยกันเพิ่มยอดขาย SQ"
มาโยนใน SQ แล้ว.....น่าจะโยนอาจารย์โยชิมาเขียนด้วยเลย
มีเวลาตอนนึงตั้งเดือนนึงซักวัน HxH อาจจะจบและได้พร้อมภาพสวยๆ
ยังติดใจกับ คิรัวคุง นะอาจ๊านนนน แล้ว ฮิโซกะ ชั้นอีกล่ะ (T.T)~

อย่างน้อยมั่นใจว่า SQ พยายามหากลุ่มเป้าหมายอยู่มากๆ
รอบก่อนก็เอาอาจารย์ชินโจมาเขียนเรื่องโฮสต์ใส่ในเล่ม ชินปุริ (จุดขายไม่อยากพูดถึง)ก็เอามาใส่ในนี้
อาจารย์ฮาจิเมะก็วาดลัคสตีลเลอร์ได้เส้น(หล่อ)สะบัด รอบก่อนที่ยังมีสี่พี่น้องก็...ขายทุกสไตล์ในเรื่อง

ก่อนนี้ก็มีลง นวนิยายของกินทามะ (ภาพประกอบสุดยอดอ่านไปโฮกไป)
แล้วก็ยังนวนิยาย KHR ที่ภาพสุดยอดโมเอ้อีก (ล่าสุดอ.อามาโน่ก็ลงอีกแล้วเตรียมรอเก็บเงินรวมเล่มอีกได้แล้ว)
ที่จริงยอดของ SQ มันดีรึเปล่าน้า??? ต้องหาคนมาช่วยกันขายซะขนาดนั้นเนี่ย??

ประกาศข่าวเตรียมไปจัมป์เฟสต้าได้แล้ว!!

เพราะเล่มของ SQ ดังนั้นเลยตัวแทนภาพคือ "ชินปุริ"?
งานจะจัดที่ จิบะ มาคุฮาริแมซเซจ ฮอลล์ที่ 1-8 วันที่ 19-20 เวลา 9 โมงถึง 5 โมงเย็น

มีเขียนว่าอาจารย์ทาเคชิไปขึ้นเวทีสัมภาษณ์ด้วย (อ๊ากกกกกงานนี้มีเฝ้าเวที)
ดูเหมือน KHR จัดเวทีกับกินทามะ ส่วน นารุโตะจัดกับบลีท
จัดด้วยกันเลยได้มั้ยจะได้ยึดที่ตั้งกะเช้ายังเย็นมันซะเลย

ตั้งใจว่า จะไปสำรวจเส้นทางก่อนไปจริงๆวันพุธที่จะถึงนี้..ได้ยินว่าต้องผ่านสถานีโตเกียว
ไปทางเส้นเดียวกับไปดีสนีย์แลนด์แล้วก็ใกล้ๆกัน....ปีนี้หล่ะ ไม่พลาดแน่จัมป์เฟสต้าชวดกันมาหลายปีละ
ปีนี้ต้องได้ซื้อแน่สินค้าในงานพร้อมเตรียมตัวไปตาย (เลือดหมดตัวเพราะโฮกและโดนสูบ) เต็มที่

เอาเล่มที่ซื้อมากับโฆษณามาวางคู่กันให้ดูขนาด (^^)

ในเล่มมีโฆษณาขายหนังสือปุริชื่อ Pea Puri (Pair Puri) ด้วย
หนังสือเป็นการเอาพวกทีมคู่แข่งกันมาลงด้วยกัน อาจารย์ทาเคชิจะเขียนการ์ตูนสั้นลงภาพสีทั้งตอนในเล่ม
ตอนแรกก็สงสัยว่าแกคัดจากอะไร? ผลช็อกโกแลต? เพราะรอบก่อนอาโตะเบะ กับ ซานาดะ คะแนนสูสีกันมาก
จากผลที่ลงในรวมเล่ม 1 ของชินปุริ ที่ออกวางขายไปเมื่อเดือนกันยายนที่ผ่านมาน่ะนะ
จำได้ว่าที่อาโตะเบะชนะไปเพราะ FC เว่อร์กว่าจริงๆ - -")

แต่พอเห็นว่า อ๋อ เล่มต่อมาคือ เทสึกะ กับ ชิราอิชิ ก็คิดว่าคงเริ่มจากพวกกัปตันทีมต่างๆก่อนล่ะมั้ง?
แต่ทำไมพวกทีม อื่นได้ขึ้นก่อนเซชุนล่ะ?? เซชุนเป็นทีมหลักในเรื่อง??? เอาน่าๆถึงไงก็ชอบพี่ฟูจิล่ะน้า~~
(แอบหัวเราะ...จะโดนลอบฆ่าในไม่ช้า~ ไปแซวปุริมันทำม้ายยย~)

ในโฆษณามีลงภาพตัวอย่างในเล่มให้ดูด้วย

ในเล่มที่เป็นตัวละครจะเป็นตอนพิเศษที่เกี่ยวกับตอนที่ตัวละครนั้นๆอยู่ที่บ้านของตัวละครมาให้ดูด้วย
อาจารย์ก็จิ้นเขียนให้เอาไปเขียนประกอบโดจินเสริมข้อมูลตัวละครที่ชอบต่อได้สบายๆ
ในความเห็นเราว่ามันเหมือนกับ Databook นิดๆที่แถมการ์ตูนประกอบที่วาดใหม่ให้นี่นะ
เป็น โอเกี๊ยกซามะ เซอร์วิท (*เซอร์วิทให้แฟนๆ) อีกแล้วสิน่า
แต่อ่านแล้วก็อยากอ่านมากกว่านี้อีก....มันพอที่ไหนอาจ๊านนนนนอยากได้ซักสามสิบหน้าต่อตอนอ่ะ (><)

จะรอให้ คิชิฯ กับท่านอามาโน่ ทำของแบบนี้ออกมาบ้างนะคะ (จะมีทางมั้ยเนี่ย?)

มีโฆษณารายการสินค้าที่จะวางขายในงานจัมป์ปีนี้

รีบอร์นจะเอาโปสเตอร์มาขายด้วย..เป็นโปสเตอร์ที่มีด้ามแขวนด้วย
ชุดเซ็ทที่ขายชุดนี้สวยมากแต่เดี๋ยวขอไปสำรวจหาภาพสีมาก่อนแล้วจะเอามาลงให้ดู
จำได้ว่าไอ้โปสเตอร์นี้มายด์ซื้อรอบก่อนที่เป็น 18 คุงมันแผ่นละ 1,800-2,700 ราวๆนั้นเลยนะ
แพงมากมายผู้ชายเรื่องนี้ค่าตัวขูดเลือดขูดเนื้อจริงๆ ตอนฟังว่าเท่านั้นก็ตกใจนิดๆขนาดลิมิตยังแค่ 800 เองนี่นา
อย่างว่าขนาดแหวนมาเฟียจากเดิมแค่ 4,000 เยนเมื่อต้นปีที่ผ่านมายังขึ้นเป็น 8,000 เยนเลย

ตั้งใจว่าจะเอาเงินไปตั้งตัวเป็นแก๊งมาเฟียที่รวยที่สุดในหกภพเหรอ? (เอ๊ะ? พูดจายังไงเนี่ย?)

นารุโตะกับบลีทจะมาในสินค้าส่วนของสินค้าลิขสิทธิ์ ปิเอโร่

ที่จริงแต่ละค่ายคงมีความตั้งใจต่างกันไปว่าจะเน้นขายเรื่องไหนเป็นหลักในงาน
แต่เราว่าเอาเข้าจริงๆก็ขนมาทุกอย่างที่ขายได้หล่ะ แต่ถ้านารุโตะมากับปิเอโร่งานนี้เตรียมค่าปฏิทินพิเศษได้เลย
มันออกมาแน่ๆ...กับโปสเตอร์แล้วก็แฟ้มบางใส่ของ รอบก่อนเพิ่งออกไพ่มาคงยังไม่ออกมาอีกมั้ง?
จำได้ว่าเพิ่งออกไพ่อนิเมะของ KHR ไปด้วยนี่นา? แต่บลีทอาจจะออกมาได้เพรายังไม่เห็นออกมาขายเลย
รอบนี้จะมีปฏิทินลิมิตของบันเพสโซมั้ยน้า??? รอบก่อนก็พลาดโปสเตอร์ชุดของพี่เบียไปรอบนี้ถ้ามีก็ดีสิน้า

หน้าสินค้าที่ออกมาอีกหน้านึง

DGM ลงในเล่มของ SQ จริงๆเปิดด้วยหน้าสีด้วย
ย้ายมาแบบนี้ได้ด้วยเหรอ? เริ่มตอนที่ 188 เนี่ย?
ตอนปุริย้ายมายังเป็นการตัดจบตอนเพื่อลงใหม่เป็นปุริใหม่ (ชินเทนนิส)
มาแบบย้ายมาง่ายๆแบบนี้เลยก็ดีอ่ะนะ - -")

หน้าปุริแกก็ลงคู่กับหน้าโฆษณาอีกแล้ว
เออ ขายเข้าไปขายไปเลยขนหล่อมาอี๊ก..แค่นี้ยังไม่พ้อยังไม่พอ (หัวเราะ)

หลังๆตั้งแต่เข้า "ชินปุริ" ดูเหมือนจะเน้น Main ที่เรียวมะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันทั้งน่ารัก ทั้งโมเอ้ (หลังๆเรียวมะแอบดูฮีทขึ้นทุกทีซะด้วย)
เราว่า....อาจารย์ตั้งใจกับเรียวมะมากเป็นพิเศษ
แบบที่ตัวละครอื่นที่เคยหล่อก็ไปดร๊อปหล่อออกหมดเอามาใส่พลังที่เรียวมะลูกเดียว

ดูตัวละครอื่น กับ เรียวมะสิ
เจ้าเด็กอวดดีนั่นน่ารักน่าหยิกชะมัด..(เกิดอาการโชตะนิดๆ)

ในการปีนขึ้นเขากันมีการกลั่นแกล้งกันนิดหน่อย
นีโอ มีการเลียนแบบอาโตเบะซะด้วย

ถ้าเข้าใจไม่ผิดงานนี้แบ่งทีมที่แพ้จากทดสอบแข่งเล่มก่อน
ให้มาฝึกตนน่ะนะเดี๋ยวเล่มหน้าอาจจะได้เห็นทีมชนะที่แบ่งไปฝึกกับทางอื่น
เราจำไม่ได้เลยแฮะว่าเรียวมะแข่งแพ้ใคร...นึกว่าแข่งชนะซะอีก
ถ้าแพ้อาจจะตีกับเทสึกะรึเปล่า??? เล่มก่อนเกิดอะไรขึ้นมั้งจำไม่ได้เอาซะเลย
จำได้แค่เรียวมะตอนแข่งโมเอ้สุดขีดใส่แว่นยิ้มเลสนัยน่ารักบัดซบ (แย่แล้ววว)
อาการหนักเผลอไปชอบเรียวมะตั้งแต่เมื่อไหรเนี่ย??? กรี๊ด~จะบ้าตายยย (><)o

ตอนที่สองคู่หูตลกจะตกเขา ซานาดะ กับ คุณทากะ ก็ช่วยเอาไว้
แอบใจเต้นกับซานาดะอีกแล้ว....(คุณทากะก็ช่วยมันใจเต้นกับซานาดะซะงั้น)
ดันไปนึกถึงเกมเอาตัวรอดของปุริภาคภูเขา
ที่ซานาดะช่วยนางเอก(เกม)ไว้ตอนตกเขา..หล่อจัง (ห๊า?)
ตอนนั้นคิดแว้บทันที..."ซานาดะ ช่างสมเป็นราชันย์" (><)(เอ๋? ยังไงชอบอาโตะเบะนี่?)

หน้าเปิดรวมบรรดาตัวละครในตอนนี้
จำได้ว่าซานาดะแพ้ยูคิมุรุ จำได้ว่า อาโตะเบะชนะคิโยชิ
พี่ฟูจิชนะยูตะ แต่เรียวมะแข่งกับใครเนี่ย??? บุนตะก็ลืมไปสนิทจำได้แค่น่ารักมาก

แล้วเจ้าชายก็ปีนเขาขึ้นมาได้สำเร็จ
เหล่าผู้ที่ปีนขึ้นมาได้ต้องมาฝึกภูเขาต่อ
เอ? หรือจะแบ่งภาคทะเลภูเขาดีคะอาจารย์?
ถ้าอาโตเบะไปฝึกที่ทะเลจะหัวเราะจริงๆนะ (คงน่าอ่านมาก...งั้นต้องซื้ออีกแล้วสินะ)

จบตอนที่แล้วเหล่าเจ้าชายปีนเขาขึ้นมาสำเร็จ...
จะรอดูว่าจะหันไปทางอีกฟากมั้ย? (ทางนั้นไปฝึกที่ทะเลเท้อ ..หัวเราะ)

เปิดมาก็เจอโฆษณาของ Another Story FAN DVD ที่กำลังจะออกขาย
อยากดูเหมือนกันว่าในแผ่นจะเป็นตอนแบบไหนก็.....

เล่นเอาแคปตอนมาลงโฆษณาแบบนี้~~~
นี่มันอารายเนี่ย?? ไปกันใหญ่แล้วปุริจุดขายชัดเจนจริงๆ...
(กระซิบ) เมื่อไหรอาจารย์อามาโน่จะทำมั่งค้า? (หา?)

และก็โฆษณางานมิวสิคอลอีกแล้ว..
รอบนี้คนเล่อาโตะเบะก็เหมือนจะน่ารักดี แต่แอบอยากได้ คาโต้ มาเล่นอาโตะเบะอีกอ่ะ..
ที่จริงคาโต้ 'ติสท์มากจนไม่เหมือนอาโตะเบะเลย
แต่คาโต้ล้อหล่อ น่ารักมากๆๆๆ ถูกใจสุดขีด (><)
ยิ่งตอนดูเพลง season ที่มีแต่คาโต้คนเดียว
เกิดอาการสโตกหนักมาก พี่ท่านทำท่าอาโตะเบะได้น่ารักมาก (อาการสครีมกำเริบ)

ข่าวขายของปุริทั้งการ์ดทั้งเกมทั้งกาชาปอง...เอาให้ตาย
อยากเล่นจังเลย....เกมปุริ...เก็บเงินซื้ออีกแล้วสินะ

เปิดอ่านปุริเพลินไปซักพักหมดเล่มคิดอีกรอบ "เอ? ใน SQ น่าจะมีอะไรอีกอย่างใช่มั้ย?"
คิดซักพักนึกออกจนได้ "เออ ฮิบาริตัน กับ เพนกวิน ล่ะ" เปิดย้อนในเล่มอีกรอบหาเท่าไหรก็ไม่เจอ
คิดว่าอาการเดียวกับมายด์ที่ตอนเล่มก่อนมันเปิดหานิยายไม่เจอซักที
"เอาวะ เปิดจากสารบัญไหนๆดูซิอยู่ไหนกันนวนิยาย KHR"

หน้าสารบัญ SQ

แล้วก็ได้รู้ประจักษ์ว่า มันไม่มี เล่มนี้ไม่ลงนิยายรีบอร์นเหรอเนี่ย!!!!
สติแตกโทรข้ามประเทศบ่นให้มายด์ฟังแบบเซ็งนิดๆ

ไม่ได้คิดว่า มันยังไงหรอกน้า...แต่แบบถ้ามีนิยายด้วยเล่มนี้ก็คุ้มขึ้นอีกหน่อย
เดิมก็โอเคชอบปุริอยู่หรอกแต่ยังไงก็จะซื้อรวมเล่มปุริอยู่แล้ว
เพราะงั้นความจริงถ้ามันไม่มีอะไรมากใน SQ ก็ไม่ค่อยอยากซื้อเท่าไหรเลยน้า
ไอ้เรามันก็ต้องเก็บ VJ WSJ อยู่แล้ว...ถ้า SQ มาไม่คุ้มความอยากเก็บมันลดฮวบ
VJ WSJ มันต้องเก็บอยู่แล้วเพราะมัน นารุโตะ ลงเล่มแต่แหม๋
ตราบเท่าที่มายด์ยังไม่ได้ชอบปุริมากเท่าเรามันก็ดูไม่คุ้มเท่าไหรเล้ย...

แต่ถึงจะบ่นงั้นงี้แต่ก็ใจอ่อนซื้อเก็บอยู่นั่นหล่ะนะกับปุริเนี่ย? (หัวเราะ)

นารุโตะเล่ม 48 (ฉบับญี่ปุ่น)

ปกนอกอย่าสนใจร้านนี้ชอบห่อปกกระดาษลายนี้
เพราะนโยบายของการรณรงค์เรื่องการห้ามใช้พลาสติกของญี่ปุ่น
ทำให้ญี่ปุ่นก็จะเลือกห่อปกด้วยกระดาษแต่ของไทยเราเน้นกันเปื้อนกันหก
แบบใช้พลาสติกห่อแทนน่ะนะ

หน้าปกเล่ม 48 (แบบมีแถบคาด)

หน้าปกเล่ม 48 (แบบไม่มีแถบคาด)

ข้างในเล่มโฆษณาด้วยว่า "อย่าลืมซื้อนะเฟร้ย ไคโนะโช"
พอพูดคำว่า ไค ทีไรคิดถึงคำว่า "ซื้อ" ทุกที
แปลแบบบ้าๆของเราเลยเป็น รายการที่ต้องซื้อ (ไคโนะโช)
แต่คันจิมันคนละตัวนะอย่าเชื่อจริงๆล่ะ บ้าไปแล้วอย่าสนใจ

ปกหลังกับแถบคาดโฆษณา wii ...อยากเล่นจังเลยน้าน้องเกะชุดแฟนตาซี

เปิดเห็นตอนนี้ก็คิด....จบไปได้เลย???? (หัวเราะ)

ล้อเล่นน่ะคิชิโมโตะ..อย่าเพิ่งจบเท้อ..เกะชั้นยังไม่รู้จะเป็นยังไงเลย..
ถ้าจบตอนนี้เราจะมาที่ญี่ปุ่นทำไมวะ?...ชีวิตคงน่าเบื่อพิกลด้วย
จะยือเยื้อกันไปแค่ไหนก็ทำไปเถอะสู้ตายศึกยืดเยื้อ
ถ้าตัดจบแล้วขึ้นมาเขียนต่อแบบภาคอย่าง Dr.K หรือ จอมโหดกะทะเหล็ก มันดูไม่ไหวนะ
ถ้าเป็นแบบนั้นสู้ยืดเยื้อกันให้ตายแบบ Jojo หรือ โคนัน ไปเล้ย (นี่มันดูจะเกินกว่ายืดเยื้อเลยหล่ะ)
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นตราบเท่าที่ตัวละครที่เรารักยังมียังไงก็จะตามอ่านตามซื้อต่อ..(เดี๋ยวก็รู้จะได้เลิกชอบมั้ย?)

เพิ่งคิดว่าวิชายามาโตะสะดวกก็เวลาแบบนี้ล่ะน้า

คุณดาซึนะ กับหลานก็ยังคงมีบทอยู่

น้องเกะก็แย่งซีนกันเห็นๆหลายช่อง
ค่าตัวแพงแล้วน้องต้องนอนมากๆเพื่อความใสกิ๊ก
เพราะงั้นออกได้นิดๆหน่อยๆก็พอแล้ว
(ทุกวันนี้คงยังเถียงเรื่องค่าตัวไม่จบกับคิชิโมโตะ)

อ๊างงง น้องก้า น่ารักจังเลยยย
ในเล่มจบที่กาก้าจะไปประชุมเหล่าคาเงะลันล้า

ในเล่มก็กระดาษข่าวเล่มที่ 77 แล้ว

พลิกอีกฝั่ง...โล่งอกยังไม่มีจิกซื้อของอะไร
แต่บลีทนิยายตีพิมพ์ใหม่ด้วย...เจ๋งไปเลยน้าอิจิโกะ

สรุปว่าก็คือรวมเล่มแบบทั่วไปอีกเล่มนึงล่ะนะ ^^) ต่อมากันที่หนังสืออีกเล่ม

Pea Puri (Pair Puri) เล่ม 1

ปกเป็น อาโตะเบะ กับซานาดะ
เขาว่านี่คือ น้ำแข็ง กับไฟ ด้วยหล่ะน้า?
ไม่อยากบอกว่าซื้อเพราะอาโตะเบะ กับซานาดะ จริงๆ (หัวเราะ)
ก็ชอบอาโตะเบะ แต่ก็ชอบซานาดะนี่น้า~

ที่จริงสงสัยว่าจะเผลอชอบอาโตะเบะเพราะตอนเกมกาคุเอนไซนั่นหล่ะ
ไม่ได้ชอบที่แกน้ำเน่าแต่ชอบที่แกตลกดีแล้วก็แอบตามใจแบบแต่ใจ
โทรมาก็นี่ชั้นนะ..(แล้วจะรู้มะว่าชั้นนี่ใคร?) กระชากลากถูไปดูโอเปร่างี้
บ่นกระปอดกระแปดงั้นงี้แต่ก็พาไปกินโอโคโนมิยากิ..พูดแล้วก็อยากเล่นขึ้นมาเลยแฮะ
กาคุเอนไซ..แหม๋...แต่ถ้าถามว่าใครน่าเป็นแฟนด้วยจริงๆอาจจะเป็น ชิชิโดะ ล่ะมั้ง?
ดูปกติเป็นชีวิตในรั้ว รร มากๆๆๆ ยิ่งชิชิโดะที่ตัดผมแล้วติดพลาสเตอร์นี่...น่ารักมาก
ตอนชินจิทำหน้าจริงจังพูดคำว่า ชอบๆๆๆๆๆ มันก็น่ารักดีนะแค่.....
ไม่ชอบผู้ชายแบบชินจิเท่าไหร แต่คนที่ดูแอบน่ากลัวคือฟูจิทำไมดูโกหกขนาดนั้นน้า?
เจ้าตัวก็ดูรู้ดีว่าตัวเองดูไม่น่าเชื่อถือไม่งั้นคงไม่พูดออกมาใช่มั้ยว่า ทำไมล่ะดูไม่น่าเชื่อรึไง?
แต่ถึงงั้นพี่ฟูจิดูเป็นคนที่เข้าไม่ถึงดลกท่านจริงๆสิน่า
คิดตั้งแต่ตอนเต้นรำแล้ว ฟูจิเขาพูดอะไรของเขาน่ะ (นี่ชอบฟูจิจริงเหรอ? หัวเราะ)
แต่ซานาดะนี่ประทำใจเพราะภาคภูเขาที่ฉุดนางเอก(เกม)ที่ร่วงลงไปจริงๆ
ฉากนั้นมันใจเต้นจริงๆ ช่างโดคิโดคิ สมชื่อเกมเลยสิน่า...พอๆเริ่มเพ้อเจ้อกลับมาหนังสือต่อ

เทียบขนาดกับส่วนสูงให้ดู
(ซ้าย) แพปุริเล่มแรก / รวมเล่มปกติ (ขวา)

บางเฉียบแค่ 5 มิลเท่านั้น!!

เล่มเล็กน่ารักแต่ขายราคา 500 เยนต่อเล่มนะแพงกว่ารวมเล่มปกติด้วยซ้ำ
ราคาแพงกว่าจัมป์เท่าตัว ราคาเท่า VJ และ SQ (- -")
ไม่ใช่ปกคนที่ชอบไม่ซื้อจริงๆนะเนี่ย !!
ยังคิดเลยว่าปกสองที่เป็น เทสึกะ ชิราอิชิ จะเอาไงซื้อดีมั้ย?
ทำพูดไปงั้นแต่สุดท้ายเห็นแววมันซื้อชอบกล

ปกหลัง กับ เปิดแถบคาดให้ดู

แอบลงการ์ตูนห้าหน้าในเล่มแบบถ่ายให้ดูแทน..(ยังรอซื้อแสกนเนอร์อยู่)

เริ่มตอนที่อาโตะเบะในเล่ม เป็นตอนเช้าที่อาโตะเบะกำลังจะไปเรียน
..แล้วก็เลือกมือถือที่จะใช้วันนี้อยู่

วันนี้ท่านเลือกนั่งเครื่องซีลไปเรียนแล้วกระโดดร่มลงไป

ได้เห็นว่า ที่ รร. ไม่มีคนเลย...แล้วก็ได้รู้ว่า มันคือวันอาทิตย์
(ทั้งงั้นก็ยังไม่ยอมรับอีก...หัวเราะ)
แอบสงสัยนี่คือการกัดระหว่างค่ายนิดหน่อยเพราะตัวเองอยู่ SQ ชูเอฉะ
เลยไม่ใช่เรื่องที่ลงในหนังสือซันเดย์ด้วยรึเปล่าน้า??
เอ กัดใครกันน้า? ที่ลงซันเดย์ (หัวเราะ..บ้าไปแล้ว)

มีรวมพวกฉากเล่นเทนนิส (ใช้พลัง??)
เทียบน้ำแข็ง และไฟ

เทียบตารางช่วงเวลาของ ซานาดะ กับ อาโตะเบะ
เดี๋ยวแกะคันจิอ่านระหว่างว่าง..(ฝึกคันจิไปด้วย)

ลงประวัติ อาโตะเบะ กับ ซานาดะ

ฉากต่างๆ อาโตะเบะ กับ ซานาดะ

เทียบว่าวันนึงทำอะไรบ้างของ อาโตะเบะ กับ ซานาดะ
มีตารางว่า เรียนอะไรบ้าง พวกนั้นด้วย

ตารางข้อมูลอีกแล้ว
ชอบที่บอกว่าคำพูดตอนนั้นของอาโตะเบะมาจากหลุยที่ 14
ก็ว่าคุ้นๆอยู่ แต่ของซานาดะเราก็เคยเจอในหนังสือสามก๊ก
แต่จำไม่ได้ว่า ขงเบ้งพูดเองหรือว่าเอามาจากพวกนักปราชญ์อื่น
เดี๋ยวขอเปิดคันจิชื่อที่เขาเขียนก่อนละกันว่าตกลงของใคร

ตารางข้อมูลอีกแล้วแต่เพิ่งเปิดผ่านๆยังไม่ได้อ่านละเอียด
ช่วงนี้เห็นตัวหนังสือญี่ปุ่นกับคันจิเยอะจนอยากจะอ้วกจริงๆ
ไม่ใช่การ์ตูนคงไม่มีกระทั่งอารมณ์อยากจะอ่านอีกแล้ว

สัมภาษณ์อีกแล้ว อาโตะเบะ กับ ซานาดะ

ในเล่มมีการ์ตูนสั้นปุริที่เขียนใน SQ มาเขียนให้ด้วย
(ขอโทษอาจารย์เราจำชื่อไม่ได้จริงๆ) แล้วในเล่มลงสีด้วย

สัมภาษณ์จากนักพากษ์ด้วย (นี่ก็ยังไม่ได้อ่านละเอียดเลย)
กะจะอ่านอยู่เหมือนกันเดี๋ยวถ้าอ่านแล้วจะมาเล่าให้ฟัง

สัมภาษณ์อาจารย์ทาเคชิเกี่ยวกับ ซานาดะ และ อาโตะเบะ

มีท่าต่อสู้ของโอกินาว่ามาให้ดู (เรียน) กันด้วย (><)

ผลโหวตคนที่อยากเป็นแฟน กับ คนที่อยากเป็นเพื่อนร่วมห้อง
ตกใจ อาคายะ ได้ทั้งสองหัวข้อเลย..หลังๆแกอิเคเมนมากมากก็งี้หล่ะน้า

ที่จริงแอบดีใจที่ชิชิโดะ ติดอันดับที่ 3 ทั้งสองหัวข้อเลยเหมือนกัน
เราว่า ชิชิโดะเหมาะเป็นแฟนเลยไม่แปลกใจที่เห็นได้อันดับ
แต่อาคายะนี่ยังมองไม่เห็นแบบนั้นมองว่าก็เพื่อนร่วมรร.ทำนองนั้น (ไม่ได้ร่วมห้องด้วยซ้ำ)
อาโตะเบะนี่ก็แปลก...ได้ช้อคโกแลตเยอะแต่กลับไม่ค่อยมีคนอยากได้เป็นแฟน
คงเพราะแกนิสัยแปลกๆด้วยน่ะแหล่ะ...ท่าทางก็ดูคบผู้หญิงหลายคนพร้อมๆกันพิกล
อยู่กับอาโตะเบะซักพักก็คงน่าเบื่อพิกล....ว่าไปแล้วก็คิดถึงเกะอยากได้ตุ๊กตาน้องเกะตัวใหญ่ๆจังเลย (เกี่ยว?)
ทุกวันนี้กอดไม่พอจริงๆ..อยากได้ขนาดหมอนข้าง....เกะจังออกมาให้เสียเงินเร้ว

คราวนี้แอบเนียนมาเล่ารีวิวแบบกำลังสครีม เรื่องของ ชมรมชงชา Ochani Gosu
อยากให้อาจารย์นิชิโมริย้ายค่ายมาอยู่กับจัมป์ไม่ก็ SQ จังเลยน้า~

หน้าปกเล่ม 6-11 (ฉบับญี่ปุ่น)
(เผอิญว่าเล่ม 1-5 อยู่ที่ไทยน่ะนะว่าจะซื้อใหม่เหมือนกัน
ถ้าซื้อแล้วจะมารีวิวใหม่อีกรอบ ตอนนี้ก็ไปลองตามหาปกกันเอาเองก่อนละกัน - -")

เนื้อเรื่องแบบย่อคือ เป็นเรื่องของชมรมชงชา
ที่มีเด็กเกเรเข้าไปเป็นสมาชิกชมรมเก่าแก่อย่างชมรมชงชา
ประธานชมรมคือหญิงสาวที่เป็นกุลสตรีแบบผู้หญิงในตำนาน (ยามาโตะนาเดชิโกะ)
เดิมเราคิดว่ายามาโตะนาเดชิโกะในเรื่องนี้เฟคๆชอบกล..แล้วก็ชอบคนที่ดูชัดเจนแบบเมงุจังมากกว่า
ไปๆมาๆยังไงไม่รู้ตอนนี้หลลง ยามาโตะนาเดชิโกะ คนนี้แทบเป็นแทบตายไปซะได้

ฟุนาบาชิ คุง ในสายตาคนทั่วไป

ฟุนาบาชิ มาซายะ ตัวเอกในเรื่อง มีชื่อว่า มาคุง หรือ เดวิลมาคุง ด้วย
เป็นพวกที่ออกแนวนักเลงเพราะภาพลักษณ์ภายนอกชวนให้คนเข้ามาหาเรื่อง
ถึงงั้นก็เป็นพวกที่ต่อยตีเก่งถนัดด้านกีฬากับสายกำลัง
แต่เจ้าตัวจริงๆก็รักสงบดี..ตอนที่ขึ้นชั้นมัธยมปลายก็เลือกเข้าชมรมชงชา
มีความตั้งใจว่าจะเป็นต้องคนที่อ่อนโยนให้จงได้
ที่กำลังหลงชอบประธานชมรมแบบที่เจ้าตัวยังไม่แน่ใจในตัวเอง
ว่าความรู้สึกตัวเองที่มีต่อประธานชมรมคืออะไร?
เพราะเป็นเด็กที่โตมาแบบไม่ได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่แบบใกล้ชิด
เลยไม่ค่อยเข้าใจในเรื่องของคนอื่นหรือความคิดอะไรเท่าไหร
นิสัยหลักๆคือ ออกจะซื่อๆ และ ไร้เดียงสา ทำอะไรตรงไปตรงมาคิดอะไรซับซ้อนไม่ค่อยเป็น

ยามาดะคุง ที่ทำเรื่องบ้าบิ่น
เพราะคนขับรถคันนี้เกือบชนคุณยายตรงทางข้าม
ยามาดะเลยขึ้นไปยืนบนกระโปรงรถเขาซะงั้น
หลังๆก็ยิ่งขายเท่กระจุยกระจายตบเรียกคะแนนกันง่ายๆซะงั้นเลย

ฟุนาบาชิมีเพื่อนสนิทที่รู้จักตั้งแต่ประถมคือ ยามาดะ วาตารุ
ยามาดะเดิมเป็นพวกอ่อนแอแต่หลังเจอกับมาคุงตอนประถมเรื่องแมลงก็เริ่มเป็นแนวเกเรเงียบ
แล้วพอเวลาผ่านไปก็ยิ่งทำแต่เรื่องแรงๆขึ้น เป็นพวกใจร้อน(กว่าฟุนาบาชิ)เก่งเรื่องต่อยตีพอตัว
เป็นเด็กร่าเริงปกติที่รู้ว่าตัวเองเป็นพวกหน้าตาดีเลยชอบหว่านเสน่ห์
ชอบสร้างภาพให้ตัวเอง (แต่ทำแล้วดูดีมากกก) ชอบวางแผน เจ้าเล่ห์แบบแอบซ่อน

ท่านประธานชงชาให้คนในชมรมกิน
น่ารักจังเลยท่านประธาน (><)

อาเนซากิ นาโอมิ ประธานชมรมชงชา ขี้อาย
เป็นเด็กสาวที่เข้มแข็งแต่อ่อนโยนตามแบบฉบับของผู้หญิงในตำนาน
มองโลกในแง่ดี เชื่อคนง่าย เป็นคนที่ฟุนาบาชิชื่นชมในความอ่อนโยน
แต่เข้มแข็งจนกลายเป็นความชอบแบบชายหนุ่มหญิงสาว แต่หลายครั้งชอบทำเรื่องกล้าบ้าบิ่นที่คาดไม่ถึง

คาโฮะ ผู้ไม่กลัวใคร..ที่จริงคาโฮะเองก็หวงท่านประธานมาก
แบบที่ถ้าประธานจะคบกับใครผู้ชายคนนั้นจะต้องเป็นงั้นงี้
แต่เอาเข้าจริงๆถ้ามีคนแบบนั้นจริงคาโฮะก็ไม่ยอม
แล้วก็ต้องเข้าไปขวางทางผู้ชายคนนั้นอยู่ดี

อาซาคาวะ คาโฮะ สมาชิกชมรมชงชาค่อนข้างปากร้าย
ชอบทะเลาะกับคนอื่นอยู่บ่อยๆ ไม่กลัวใครไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นพวกร้ายแค่ไหนก็ตาม
แต่ดูเหมือนจะแพ้คนดี กับเวลาประธานพูด

ส่วนมากคนในชมรมจะเกรงใจท่านประธานอาเนซากิกันมากๆ
อย่างพวกมาคุงหรือคาโฮะไปมีเรื่องอะไรกับใครก็จะต้องแอบๆไม่อยากให้ประธานรู้เข้า

ต่อจากนี้แอบโปรยภาพในเรื่องนิดหน่อย เพราะอ่านแล้วสครีมเลยอยากลงบล็อก
กำลังอยู่ระหว่างพีคหลังอ่านจบก็งี้อ่ะ

ท่านประธานตอนไปงานวัด ฟุนาบาชิแอบเห็นเข้าแล้วก็ยืนเหม่อไป
ที่จริงตรงนี้ก็สนุกดีเพราะฟุนาบาชิไปช่วย
คนไม่รู้จัก <=ใครอ่านแล้วจะเข้าใจที่เราใช้คำนี้ (หัวเราะ)
เท่มากๆๆๆๆเลย เข้าใกล้ความเป็นผู้ชายใจดีแล้วน้า มาคุง

ท่านประธานพูดให้กำลังใจฟุนาบาชิแบบไม่รู้ตัว
ก็ไม่มีใครที่เป็นคนไร้หัวใจจริงๆล่ะค่ะ (><)

ท่านประธานภาพเปิดน่ารักจังเลย (แอบสครีม)

แล้วเรื่องของชั้นคิดยังไงล่ะ ดีใช่มะ? ยามาดะขายเท่อีกแล้ว
เบื่อคาโฮะมาก ชิ ทำไมต้องได้ผู้ชายดีๆแบบยามาดะด้วยนะ?

ตอนนี้ท่านประธานแยกกันกลับกับฟุนาบาชิแล้ว
แต่รู้สึกตัวว่าฟุนาบาชิเดินตามเลยชวนกลับด้วยกันแทน
แสดงภาพของผู้หญิงที่ใสแต่ไม่ได้โง่ได้ดีจังเลย (>____<)

ความจริงฟุนาบาชิค่อยข้างออกแนวสโตกเกอร์บ่อยๆ..
แบบที่เห็นประธานทีไรก็เกิดอาการเป็นห่วงจนเผลอเดินตามทุกครั้งเวลาเห็นอยู่คนเดียว
ยิ่งนานวันยิ่งอาการหนักไปดักแอบรอดูว่าประธานกลับบ้านยังไงกลับรึยัง?
มันน่ารักตรงที่พอจะมีพวกโรคจิตโผล่มาก่อกวนท่านประธานก็จะเจอเดวิลจับไปตื้บก่อนทุกที
เวลาทั้งหมดของฟุนาบาชิเพื่อท่านประธานจริงๆ (><)

ตอนที่มาคุงแยกกับยามาดะแล้วแอบไปยืนรอดูประธานกลับบ้าน

เห็นประธานกลับกับคนอื่นก็เลยไม่ตามไปแต่มีปวดใจด้วย
แหม๋...มาคุงความรู้สึกเจ็บจี้ดแบบนั้นคืออะไรเหรอ? (กำลังล้อมาคุงสนุก ><)

ตอนมาชมรมแต่ประธานไม่อยู่นั่งไปแว้บเดียวมาคุงก็เกิดอาการ...

"อยากเห็นหน้ายิ้มแย้มของท่านประธานจังเลยน้า"
พอเข้าใจว่าทำไมยามาดะจะสำลักชา...มาคุงเล่นพูดแบบออกมากลางวงนี่นา
เท่จังเลยน้า~~~~พูดชัดมากว่าอยากเห็นหน้า... (>x<)O

แล้วก็แอบไปดูหน้าประธานจริงๆ...แต่ท่านประธานหันมาเห็น
ก็เลยโบกมือให้มาคุงควับๆ น่ารักจังเลยท่านประธาน!!! (สครีมสุดขีด)

ตรงนี้บ้าบอตรงที่มาคุงเพิ่งเห็นหน้าท่านประธานเองแท้ๆ
แต่แค่สามช่องก็เกิดอาการ "อ๊ะ อยากเห็นอีกแล้ว"
"อยากเห็นหน้าท่านประธานอีกแล้ว ไอ้ความรู้สึกนี้คืออะไรกันนะ?"
นี่รักมากกกกกกมาคุง ที่ไม่รู้ใจตัวเอง น่ารักมากกกก

ที่จริงเราว่ามาคุงต่างกับเกนโซ (Cheeky Angle) ตรงที่
เกนโซรู้ใจตัวเองชัดเจนพูดชัดเจนทุกวันว่าชั้นชอบเมงุ อยากแต่งงานกับเมงุ ยังไงก็รักได้แต่เมงุเท่านั้น
แต่มาคุงจะเป็นประเภทรักเงียบ เพราะออกจะเป็นแนวไม่เคยรักใคร
แค่เห็นคนที่ชอบก็ดีใจ ถ้าทำให้เขายิ้มได้จะอะไรก็อยากทำพร้อมทำไปทุกอย่าง
ไม่พูดว่าชอบ ไม่เข้าไปจับตัว หรือเข้าไปแสดงความรักออกนอกหน้าแบบเกนโซ
แต่ว่าแอบชอบ แอบดูอยู่เงียบๆห่างๆ แอบคอยดูแลห่างๆ สายตาจับจ้องแค่คนๆนั้น
พวกอารมณ์รักต้องห้ามแบบแฝงรักที่รุนแรงมากเอาไว้

ตอนนี้ประธานพามาคุงไปดูแถวโกดังที่ชอบไปบ่อยๆ
แล้วก็พูดทำนองเปรยเรื่อยเปื่อยเรื่องที่
"อยากเห็นพระอาทิตย์ตกดินตรงนี้ถึงจะเป็นไปไม่ได้ก็เถอะ"

ตอนนี้มาคุงพอเห็นท่านประธานอยากเห็นก็อยากทำให้...(ออกแนวชั้นจะสอยเดือนสอยดาวถ้าเธอต้องการมาก)
ไปเอาลูกบอลแถวนั้นมาบอกว่านี่คือ "พระอาทิตย์นะ" บอกแล้วก็เตะให้ขึ้นไปบนฟ้าซะงั้น
ท่าเตะท่านแมนมากๆๆๆๆ ดิบสุดๆอีตาผู้ชายคนนี้ (ท่านี้ตอนอ่านให้สี่ดาวครึ่งเลย)

มันก็ดูเหมือนพระอาทิตย์ตกดินนะเพราะมันร่วงลงมา
ท่านประธานก็ทำท่ามองอาทิตย์ได้โมเอ้มากกกกก
แต่พอเจอลูกบอกตกลงมาใส่หน้า มาคุงสะดุ้งเฮือกก็ไม่แปลกใจ
ก็แหม๋ เขารักเขาถนอมจะตายไอ้บอลนั่นมาร่วงใส่ได้ไง (หัวเราะ)
ขำมากๆที่หลังจากนั้นมาคุงก็ไปคิดหนักว่า
"จะทำไงให้มีพระอาทิตย์ตกดินแบบไม่ร่วงใส่หน้าท่านประธานอีกดีน้า?"

ตรงนี้ประธานแอบสร้างฉากชนะใจที่หลังจากพอกลับบ้านแล้วมาคุงเดินมาส่ง
ประธานก็ขอลูกบอลจากมาคุงแต่บอกว่า "ขอพระอทิตย์ตกดินนั่นนะ"
แล้วก็ทำท่าเขินอายด้วยน่ารักมากกกก (สครีม~~)

ตรงนี้เรื่องมันยาวแต่สรุปว่าประธานกล้ามาที่เข้าไปขวางคนเขาตีกัน

อ่านตอนนี้ชอบตรงที่ประธานกล้าทำไปไม่ได้หวังให้มาคุงหรือให้ใครมาช่วยตัวเองเลย
แต่ก็ยังสามารถเอาตัวรอดด้วยตัวเองได้ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้เก่งแบบเมงุเอาซะเลย
การเอาตัวรอดก็ช่างงดงามสมหญิงตามฉบับของยามาโตะนาเดชิโกะที่กล้าหาญจริงๆ (^^)b
ทั้งๆที่กลัวจนตัวสั่นแต่ก็ทำลงไปจนได้ปกป้องเด็กสองคนนั้น
น่าประทับใจสุดๆคือคำพูดตอนที่มาคุงรู้ว่าประธานทำเรื่องน่ากลัวขนาดนั้น มาคุงแทบช้อคตาย
แล้วท่านประธานก็บอกว่า "ก็เด็กพวกนี้เป็นเพื่อนของฟุนาบาชิไม่ใช่เหรอ?
เพราะงั้นถึงได้คิดว่ายังไงก็ต้องช่วย" ทำท่าทางไม่เสียใจที่ทำลงไปเลยเพราะทำเพื่อเพื่อนของมาคุง
ถึงครั้งต่อไปก็จะระวังมากกว่านี้ แต่นั่นแปลว่า "จะทำอีกสินะ ถ้าเพื่อมาคุงเพื่อเพื่อนมาคุง"
คำถามตอนอ่านคือ ทำไมประธานคิดว่ามาคุงจะไปอยู่ที่นั่นได้กันล่ะ??
นั่นมันที่ของประธานกับมาคุงเกินไปแล้วววววท่าเรื่อนั่นน่ะ...(สครีมค่ะ)
สำหรับเราอ่านแล้วสครีมมากก็นี่มันแฟนกันชัดๆๆๆๆๆๆ

แต่สุดท้ายมาคุงก็ไปตีกะนักเลงกลุ่มนั้นด้วย (แบบไม่บอกประธาน)
เพราะกลัวพวกนั้นไปทำร้ายประธานทีหลังน่ารักมากกกกกกกก
ตอนนั้นมาคุงมาดโหดเท่สุดขีด....เอาใจไปเลยแมนมากกก (ตอนนี้เอาไปสามดาวครึ่ง)

สำหรับฉากตบคะแนนอีกคือ ฉากประธานล้มแล้วมาคุงรับเอาไว้

มันมีเนื้อเรื่องน่าสนใจตอนก่อนและหลังจากนี้นิดหน่อย

อ่านไปสครีมไปจริงๆเล้ยชมรมชงชา...ตอนอ่านเมงุก็ยังไม่เหนื่อยมากขนาดนี้..
เพราะเรื่องนี้มันหวานแบบเงียบๆ แอบน่ารักแล้วหยอดเท่ใส่เรื่อยๆทำให้อ่านไปเหนื่อยไป
ตอนนั้นเริ่มจากยามาดะเล่นทำท่าขายน่ารักอ้าปากกินหิมะที่ตกอยู่

ทุกคนก็เล่นด้วยประธานก็เลยเอามั่ง..(ท่ากินหิมะที่ตกลงมาน่ารักมากๆๆๆ)
แล้วจู่ๆฟุนาบาชิที่เดินข้างหน้าก็หายไปท่านประธานก็เลยหันไปมาเพื่อมองหาว่า ฟุนาบาชิคุงอยู่ไหน?
แต่ดันลื่นหิมะแล้วฟุนาบาชิที่หายไป (ในสายตาท่านประธาน)
ก็ปรากฏว่า แค่มาเดินตามหลังประธานแทนนี่เอง ไม่ได้หายไปไหนเลยซักกะตี๊ด
(นี่มันสโตกเกอร์มากจริงๆเดินเป็นกลุ่มแกยังไปเดินตามหลังเขา)

มันเป็นความรู้สึกที่ดีตรงที่มาคุงอยากคอยระวังหลังให้ประธาน
เพราะมันดูว่าเป็นห่วงมากกว่าที่เดินไปข้างหน้าแล้วหันมามองบ่อยๆก็เลยคอยมองจากข้างหลังแต่แรกเลย
แต่ดูเหมือนจะอายๆที่ไปรับประธานแบบนั้นเลยรีบเดินฉับๆไปเลย
ทำเท่แค่พูดว่า "ระวังตัวหน่อยสิ" แค่นั้นแล้วเดินไป...(มาคุง กรี๊ดมากๆ)
(อ่านแล้วสครีมจนแทบหายใจไม่ออกตายเอามาคุงน่ารักจังเลย ><)

ตอนนี้แอบเหมือนประธานบอกรักมากๆๆๆ
ได้เป็นครั้งแรกที่ได้รู้ว่าประธานคิดอะไรกับมาคุงมั่ง
เลยรู้ว่าประธานรู้มาตลอดว่า "มาคุงคอยเป็นห่วงตัวเองมากกว่าใครๆ
แล้วจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้เป็นความทรงจำที่มีค่า" นี่รักรันทดอีกแล้วเหรอ???

ดูเป็นการชอบแบบ ยามาโตะนาเดชิโกะ มากที่ประธานท่าทางว่าชอบมาคุง
แต่จะไม่พูดออกไปก็มันเป็นสไตล์ผู้หญิงที่เรียบร้อย แถมขี้อายแบบกุลสตรีมากๆเลยนี่นา..
ว่าไปแล้วดูท่าเราจะชอบอะไรที่ขายโมเอ้นะเนี่ย?

ตอนเล่มจบแอบเครียดมากเพราะประธานจบปีสามจะเข้ามหาวิทยาลัย
ตอนนั้นงานที่เขาจัดส่งศิษย์มาคุงไม่ยอมไปส่งแต่ไปแอบมองประธานจากดาดฟ้าแทน
ไม่กระทั่งจะบอกความรู้สึกตัวเองเพราะว่าคิด(เออเอง)แล้วว่า "ตัวเองไม่เหมาะสมที่จะชอบเขา"
ถ้าอยู่กับอีกฝ่ายมากไปกว่านี้จะทำให้ประธานมีอันตรายมากกว่า "เพราะงั้นจะตัดใจแล้วออกห่างมาแทน"

เกลียดจริงๆพวกที่คิดเองเออเองเนี่ย?...(-*-)! ก็ยอมรับว่า ดูจะเป็นความรักที่เท่ดีรักที่ไม่เห็นแก่ตัว
แต่ปัญหาคืออีกฝ่ายเขาก็ชอบเหมือนกันแล้ว...การทิ้งขว้างแบบนี้
งั้นก็อย่าไปทำดีจนเขามาชอบแต่แรกสิ..แบบนี้มันเจ็บปวดชะมัดเลยน้า
ตอนนั้นเห็นความเศร้าของมาคุงกับประธานแล้วเครียด แอบลุ้นมากด้วยว่า "ตกลงจะเอาไงคะนิชิโมริซัง"
เพราะประธานเองก็ดูท่าทางมองหามาคุงนิดๆตอนวันสุดท้ายในงานส่งนักเรียนด้วย

แล้วก็มีฉากให้ลุ้นต่ออีกรอบ..

มาคุงเอาเข้าจริงๆก็ตัดใจยังไม่ได้
พอเดินผ่าน รร ตอนปิดเทอมก็อดไม่ได้ที่จะแอบคิดถึง
แล้วก็ชะตา(นักเขียน)กำหนดได้เจอท่านประธานอีกรอบ
ก่อนจะไม่ได้เจอท่านประธานอีกแล้ว

ท่านประธานน่ารักมากๆๆๆๆๆ สายตาดูอ่อนโยนแล้วก็ชอบฟุนาบาชิมาก
แต่ดูรักนะแต่ต้องตัดใจด้วยมาคุงเธอไม่ชัดเจนว่าตกลงจะชอบมั้ย?
แต่ทำคะแนนมากๆๆๆก็ตรงที่ประธานถอดผ้าพันคอตัวเอง
มาพันให้กับฟุนาบาชิคุงเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนาว
แล้วยังพูดจากำกวมนิดๆอีก..เรื่องที่คงไม่ไร้ประโยชน์หรอกนะ
กรี๊ดมีความหมายอะไรมั้ยเนี่ย???? (คนอยากจับคู่เกิดอาการสครีมมาก)

ตอนประธานไปมาคุงดูไร้วิญญาณมาก
ถ้าอาจารย์เขียนต่ออีกนิดแบบมาคุงกระชากประธานมาดึงไว้แล้วไม่พูดอะไรเลย
เราคงอ่านแล้วตายตรงนั้นเลย....ให้ตายเถอะ....ดีที่ไม่ทำถ้าทำคงตายจริงๆ
คู่นี้อย่างน่ารักเลยให้ตายสิ

ตอนแรกพอประธานไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยแล้ว
มาคุงกับในรรก็ดูท่าทางปกติเหมือนอาจารย์ก็เขียนให้ดูว่า
พอ รร.ที่ไม่มีประธานเป็นไงมั่งใครเป็นประธานชมรมคนต่อไป
แล้วมาคุงกับคนในชมรมเป็นยังไง? รอบๆตัวมาคุงเป็นยังไงบ้าง?

ช่วงสำคัญที่จะตัดสินใจของมาคุง

อ่านแล้วชอบช่วงนี้นะดูก็เหมือนมาคุงปกติดี
แต่ว่าเอาเข้าจริงๆแล้วในส่วนลึกมาคุงรักท่านประธานแบบฝังใจไปแล้ว
แบบที่ก็เป็นคนที่ดีกับคนทั่วไป ก็ใช้ชีวิตอยู่ได้ก็สามารถอยู่แบบทั่วไปแบบผ่านๆมา
แต่เอาเข้าจริงๆในใจลึกๆก็ทั้งคิดถึงทั้งห่วงทั้งรัก
แค่เห็นคนที่ไว้ผมยาวๆเหมือนกันมาคุงก็ทำท่าคาดหวังแล้ว
แต่พอเห็นว่าไม่ใช่ก็เสียใจสีหน้าตอนเสียใจ
มาคุงดูเศร้าเหมือนจะร้องไห้ออกมามากๆแล้วก็โกรธตัวเองที่เป็นแบบนี้
เราว่าเราชอบที่มาคุงผู้ไม่รู้จักตัวเองจัดการกับความรักของตัวเองไม่ได้
มาคุงคิดว่าต้องตัดใจแล้วต้องทำได้แต่เอาเข้าจริงๆจิตใจตัวเองมันช่วงดื้อด้านไม่ฟัง
จนเจ้าตัวอยากทำร้ายตัวเองที่ทำไมไปรักเขาอยู่ได้ไปคิดถึงเขาอยู่ได้

ตอนนี้เป็นตอนเดียวจาก 11 เล่มที่ชอบคำพูดของคาโฮะที่ว่ามาคุง
"นายกลายเป็นคนใจดีกับทุกๆคนแต่ไม่มีความใจดีแบ่งให้ตัวเองเอาซะเลย"
ตรงนี้ขำที่มาคุงเล่นมุขบ้าๆก็คือ ลูบหัวตัวเองแล้วบอกโอ๋ๆ
(แสดงความใจดีให้ตัวเองไง กลั้นหัวเราะไม่ไหวเลยตอนอ่านแกบ้าไปแล้ว)

แต่สุดท้ายตอนที่มาคุงตัดสินใจไปหาท่านประธานเพื่อนบอกรัก
ตอนนั้นก็น่ารักมากแล้วตอนที่กังวลด้วยว่ามาเอาเองแบบนี้เขาจะว่ามั้ย?
แล้วจะโดนปฏิเสธรึเปล่า? ท่าทางกังวลมากๆเอาจริงๆ
แต่ตอนอ่านเข้าใจจนได้ว่า นั่นสิมันคือความรักแบบผู้ชายเด็กกว่านี่นา
มันน่าเครียดเหมือนกันนะลืมไปสนิทเลยอ่านตั้งนานแท้ๆ
อีกอย่างผู้ชายเกเรเนี่ยมันเท่เฉพาะช่วงมัธยมเท่านั้นนั่นแหล่ะ
พอเอาเข้าจริงๆพอถึงวัยที่โตมากขึ้นอีกจะเริ่มมองหาผู้ชายที่พึ่งพาได้กันทั้งนั้น
แต่คิดว่าตรงนั้นเพราะเป็นท่านประธานกับมาคุงเลยคิดว่า
มาคุงคงจะพยายามทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองเหมาะสมกับท่านประธาน
อย่างที่เจ้าตัวคิดว่าทำได้แน่ๆ...และก็คงปกป้องประธานได้แน่ๆ
(จะว่าไปพ่อมาคุงนี่มันยากูซ่ามากๆเลยนะจะออกจากวังวนแบบนี้ไหวเร้อ)

ส่วนประธานก็คงเป็นคุณแม่ที่ดีลูกมาคุงกับประธานน่าจะออกมาน่ารักน่าเตะแบบยามาดะ
แต่คงเป็นพวกที่โหดกว่ายามาดะเพราะนิสัยมาคุงคงทำให้ลูกชายบู๊เก่งไม่รู้ตัวแหง๋ๆ
อยากอ่านตอนอนาคตแบบนั้นจังเลยน้า...อยากให้เจอกับเกนโซด้วยจัง
สงสัยว่าเราจะเกิดอาการเป็นแฟนคลับอาจารย์นิชิโมริไปแบบไม่รู้ตัวซะแล้วสิ

และแอบเงียบๆนิดหน่อยกับปฏิทิน (กระซิบ)

ส่วนคนที่อยากดูรีวิวปฏิทินนี้ก่อนก็ไปอ่านเอาเอนทรีเก่าเอานะ

ปล.แอบแปะแสกนปฏิทิน KHR 2010 แบบ A ไว้ให้จำกัดที่ 20 คนจะปิดไฟล์
ไปเอาของคนอื่นมาแจกเพราะตัวเองยังไม่ได้ซื้อเครื่องแสกนเลยไม่อยากลงนาน
ถึงเอาไฟล์ไปแลกกับเขามาแต่เอาของเขามาแจกต่ออีกรอบมันก็ดูไม่ดีใช่มะ?
เพราะงั้นเลยแอบๆงุบงิบมาลงในบล็อกแบบเงียบๆไม่โฉ่งฉ่างไง (^^")
ไฟล์ขนาดตัดเล่นสนุก 3000x2000 px ราวๆนั้นเลย สนใจก็กดตรงนี้นะ

ปล.2 แอบแปะเพลง Grand Blue เอาไว้ฟังประกอบตอนอ่านชมรมชงชา
เดิมเป็นเพลงของ Cheeky Angle แต่มันก็เพราะเหมาะกับเรื่องชมรมชงชามากๆ
ที่เคยบอกว่าเนื้อเพลงมีท่อนที่ว่า ความชอบมันเอ่อล้นออกมา
จนอยากที่จะเจอเธอทั้งพรุ่งนี้ ทั้งมะรืนนี้ อยากจะเข้าใกล้เธออยู่ข้างๆกันตลอดไป
ก็เขินอายอยู่นิดๆแต่ก็ชอบเอามากๆจนอยากที่จะบอกความรู้สึกที่มีกับเธอ
นั่นหล่ะชอบมากจนขอให้เอาไปฟังกัน แปะตรงนี้ขนาดเกือบๆ 5 Mb ได้

ปล.3 เดี๋ยวจะแอบมาโปรยแปะปุริ Anther Story DVD 1&2
แต่ไม่มี Sub นะถ้าสนใจรอเราจัดการไฟล์ซักครู่?
(ไม่แน่ใจว่าจะมารีอัพใส่ไว้เมื่อไหรขออ่านหนังสือก่อนแว้บนึง)